En weer waren Cor en ik op de gebruikelijke tijd wakker. 8 uur is het echt klaar. Meestal word ik om 6 uur wakker, slaap weer en word om 7 uur wakker en dit herhaalt zich om 8 uur weer. Dan ben ik het zat en ga ik douchen.

Douchen is hier echt heel plezierig. De douche is groot, net als de straal. Er komen ook 2 stralen uit de muur, heerlijk op je rug. Daarbij lekker de TV aan en je komt er haast niet meer onder vandaan.

Cor en ik lieten de kinderen achter op de kamer. Die vonden dat niet erg. De TV op de kamer is groot en er is ook een DVD speler met Dolby Surround system. Ze gingen dus een film kijken.

Wij reden naar de outlet mall waar we al eerder geweest waren. We hebben een paar koffers nodig om alles weer mee naar huis te kunnen krijgen. De set was snel gekocht en hup terug naar het hotel. Ondertussen was het tegen 12 uur en vertrokken we snel met zx92n allen richting zwembad. Cor ging er nog even vandoor. Die wilde nog naar een gitaarwinkel.

Tegen 6 uur gingen we naar de kamer. We douchten allemaal en begonnen met het overpakken van de bagage. De 6 tassen (i.p.v. 3 op de heenweg) zitten propvol. Als dat maar goed gaat bij de douane. We vertrokken tegen 8 uur richting buffet. Gewoon weer lekker in ons hotel. Yannick verheugde zich al weer helemaal op de sushi. Naast sushi hebben ze ook crab poten, garnalen en ander sea food. Ook de warme gerechten zijn heerlijk. Verder gaan we ons te buiten aan de toetjes.

Helemaal tonnetje rond strompelden we naar de kamer. Ons oorspronkelijke plan om nog de Strip op te gaan lieten we varen. Te moe, te gaar en te vol.

Rond 8 uur waren we weer wakker. Cor en ik douchten en vertrokken samen naar de Albertsonx92s. We wilden toch een gezond ontbijt hebben en niet weer buffetten. Om te voorkomen dat we kilox92s aankomen werden er dus yoghurtjes gekocht, fruit en brood en beleg. We namen ook een gegrilde kip met lime en zwarte peper mee voor tussen de middag.

Op de kamer ontbeten we dus en ondertussen zochten we het adres van een footlocker op.

We reden op aangeven van de GPS er naar toe en het bleek dus vlak achter de Albertsonx92s te zijn. Het was trouwens weer een groot winkelcentrum en Yannick had geluk. Ongeveer 40% van de winkels waren sneakershops. Omdat hij zoveel geduld had gehad, mocht hij 2 gympen uitzoeken. Dat lukte natuurlijk wel. Fabienne zocht ook gelijk een paar Reeboks uit en de Dunkx92s die ik mooi vond waren er helaas niet meer in mijn maat.

Al met al weer goed geslaagd dus en terug naar het hotel. Daar op de kamer geluncht en op naar het zwembad. Het was er gigantisch druk, maar het lukte toch om een paar bedden te vinden. We zwommen en lagen heerlijk in de brandende zon. Het is maar 42 graden, dus bijna gegrild.

Tegen half zes waren we het zat. Op de kamer gedoucht en toen op naar Downtown Las Vegas. 4 jaar geleden waren we daar niet geweest, dus onze eerste Fremont Experience. In het Golden Nugget aten we. Het hotel is prachtig, maar het buffet niet zo goed als bij ons. De kinderen waren zeer onder de indruk van het zwembad daar. In het midden een aquarium, met haaien etc. waar doorheen een doorzichtige glijbaan loopt. Alsof je tussen de vissen zit dus!

We keken naar de lichtshow in het overdekte Fremontstreet en kochten nog wat souvenirtjes.

Omdat we door de zon en het chloorwater van het zwembad alle 4 doodop waren, vertrokken we rond elf uur richting hotel, waar we weer om 12 uur de TV uitdeden.

We waren zeer vroeg wakker. Weer een uur verschil dus half 8 waren we er uit. Na het vele eten van gisterenavond moest er nu veel gegeten worden voor ontbijt. Alweer een buffet. Het was weer heerlijk. Voor 9 uur waren we onderweg naar Vegas en om kwart over 10 stonden we in de parkeergarage van de Premium outlets. Hilfiger was als eerste aan de beurt en daarna werd Converse geplunderd. Voor Yannick werd het vooral de Nike Factory en tussendoor dronken we nog wat. Niemand had honger (behalve Yannick die een soort hot dog at). Om half 4 had ik geen voeten meer over dus taaiden we af. Richting hotel.Daar stonden we om kwart over 4 in de rij van de check in, maar die was lang!! Een half uur later waren we in het bezit van de sleutel en konden we naar de kamer op de 16e verdieping.Daar bleven we even rusten. Later haalden we de auto leeg en tegen half 7 vertrokken we richting buffet. Duurder dan gisterenavond, maar ook veel uitgebreider. Een heerlijk sushi buffet, waar Yannick maar 4 keer naar toe ging en een seafood buffet, wat ook heerlijk was. Verder gebraden eend, lamsbout etc. Het was weer heerlijk.Terug op de kamer weekte ik mijn voeten. Ze waren echt aan wat water toe. We keken uit het raam van onze kamer (de hele wand) naar de lichtjes van Vegas (helaas geen strip view). De kamer is trouwens schitterend. De bedden, de grote flat screen tv, de elektrisch bedienbare gordijnen en de TV in de spiegel in de badkamerx85.Tegen half 10 vertrokken we naar de overkant. We wilden de forumshops nog even. Daar moest een Nike Town zitten, want het doel van Yannickx92s vakantie is nog niet bereikt. Yannick wil perse hoge Nike Dunks en die waren niet in de outlet. Wat we ons niet realiseerden is dat dit forum gigantisch is. Er zijn honderden winkels, overdekt, maar net alsof je buiten loopt. We kwamen uiteindelijk bij Niketown aan toen hij dicht ging!! Yannick baalde als een stekker. Alleen maar shoppen en nog geen schoenen. We keken naar de Atlantis show in de shops en vertrokken richting kamer. 12 uur lagen we uitgeput in bed.

Voor het eerst lukte het om voor 9 uur op pad te zijn. Na even op MSN te hebben gezeten, vertrokken we 10 voor 9.

Gelijk in Torrey reden we de UT12 op. We waren zeer benieuwd wat deze weg ons te bieden had. Iedereen die hem al heeft gereden is er lyrisch over. Wij dus nu ook. Wat een schitterende weg weer. We blijven het herhalen, maar ook hier weer adembenemende uitzichten. De weg slingert zich door Dixie National Forest en op het eerste stuk zag ik binnen 10 minuten al 4 herten. Natuurlijk stopten we op de diverse uitkijkpunten. Het fototoestel maakte weer overuren. We stopten ook bij het Kiva Koffeehouse. Hier bleken we met 3 Nederlandse gezinnen tegelijk aan de koffie te zitten.

Na 2 uurtjes rijden kwamen we bij de hole-in-the-rock road. Deze gravel weg namen we richting Devilx92s garden. Dit gebied wilden we graag met eigen ogen zien. De 13 mijl ernaar toe kostte ons 40 minuten. Zo lang wandelden en klommen we ook in het gebied. Weer een surrealistisch natuurfenomeen. Het was er prachtig. Tegen de tijd dat we weggingen kwamen er net 2 autox92s aan. We waren dus mooi op tijd geweest en hadden het gebied voor ons zelf gehad.

Verderop in Escalante lunchte we bij de Subway. Een heerlijke footlong Philly cheesesteaken Sweet onion Teriyaki chicken werden gedeeld.

Niet veel later reden we door bekend gebied. Bryce Canyon! Prachtig om die rode rotsen weer te zien. We stopten niet. Het is te bewolkt om fotox92s te maken. We reden natuurlijk richting Hatch, waar we 4 jaar geleden gegeten hebben bij een restaurantje en hele leuke herinneringen aan hebben.

De route naar Cedar City was bar. Het regende echt pijpestelen en de temperatuur daalde zelfs naar maar 14 graden.

Omdat het nog vroeg was besloten we niet hier te overnachten maar zo ver mogelijk door te rijden naar Vegas. Iedereen wil er eigenlijk wel naar toe. De outletmall en het zwembad lonken!

Eenmaal op de I-15 steeg de temperatuur weer met rasse schreden. Binnen 3 kwartier gaf hij 41 graden aan. Een verschil van 27 graden!!

Half 6 vonden we het welletjes en in Mesquite reden we naar het Oasis resort. Hier kost een kamer $34,99 en dan vonden we geweldig. Lijkt Thailand wel. We plonsden gelijk de zwembaden in. Er waren er namelijk meerdere. Het was wel even wennen aan de hoge temperatuur en het lauwe water, maar daar hadden we ruim de tijd voor. Het bleek namelijk hier een uur vroeger te zijn. Dat hadden we ons helemaal niet gerealiseerd. Uurtje winst dus.

Tegen 8 uur (nu 9 uur verschil met jullie, dus 5 uur x92s ochtends voor de NL lezer) vertrokken we richting buffet. $ 11.50 p.p + tax = $ 50,00. We deden ons tegoed aan salades, heerlijke rosbief, de special van de chef: tagliatelle met een witte wijnsaus en daarin zeevruchten, spare ribs, steak, wokgroente en vlees en ga zo maar door. Toe namen we veel fruit en ijs.

We genoten. Hadden veel lol met de Jelly, die Yannick helemaal fijn prakte en door een rietje naar binnen slurpte.

Tegen 10 uur vertrokken we weer naar de kamer, waar we een uurtje later de TV uit deden.

We haalden ontbijtspullen in het winkeltje voor het motel. We halen hier ook gratis koffie. Leuk winkeltje met een leuke deli. We ontbeten op de kamer en vertrokken pas om half elf richting het park.

Eerst reden we naar Panorama Point voor de Goosenecks overlook. Daarna naar het Historic Fruita district (een mormonennederzetting) schooltje. DIt is op bepaalde uren open en we wilde daar graag een kijkje nemen.

Hierna reden we terug naar het visitor center, waar we de Scenic Drive reden. We namen ook de afslag de Grand Wash in en reden daar de unpaved road. Helaas was er niemand te vinden die met mij het laatste stuk (een klein uurtje) door wilde wandelen. De luiaards!!

De weg was schitterend. De mooiste uitzichten hadden we weer.

Na deze zijsprong bekeken we ook nog de Petroglyphs. Indrukwekkende tekeningen van Indianen op de rotsen.

Nu was het tijd om te gaan zwemmen. We hadden de dag ervoor al een mooi poeltje gezien bij een waterval. Hier wilde Yannick naar toe, om van de rotsen te springen.

Hier bleven we een tijdje hangen. Yannick sprong en wij zaten in de zon en zwommen. tegen 2 uur kregen we honger en reden we naar een picknickplaats. Hier vermaakten we ons ook weer een uurtje en daarna gingen we weer richting hotel. We lazen wat bij het zwembad en zaten in de hot tub. Tegen 7 uur vertrokken we naar een restaurantje. Patio hadden we onderweg van het park naar Torrey gezien en leek ons wel leuk. Het was geen culinair hoogstandje (sandwiches met BBQ chicken op plastic bordjes met plastic bestek), maar erg druk en gezellig. Buiten nog even met hoefijzers gegooid, maar dat was niet echt een succes.

Tegen 9 uur waren we terug. De kinderen vertrokken weer naar het zwembad. Cor en ik keken een film op HBO.

Vandaag hadden we weer een aardig lange rijdag voor de boeg. We namen afscheid van onze leuke cabin op Goulding’s campground en vertrokken via de 163 richting het noorden. Natuurlijk maakten we nog diverse stops op de weg Monument Valley uit. Achter ons verdwenen de rode bergen langzaam uit het zicht.

Ons eerste doel was Goosenecks SP. We bekeken vol bewondering de bochten in de San Juan River. Hierna rden we de Moki dugway op en genoten van de prachtige uitzichten op de Valley of the gods. Helaas misten we de zijweg naar Muley Point, maar aan de andere kant wilden we eigenlijk wel opschieten en zo snel mogelijk naar Torrey. De weg die we reden was weer wonderschoon. Op sommige punten deed het ons heel erg aan Death Valley denken.

We reden door Capitol Reef en stopten alleen even bij het Visitor Center. Morgen bekijken we Capitol Reef verder. Om half 4 kwamen we aan bij ons hotel: Austins Chuck Wagon lodge. Een heel leuk hotel. We doken gelijk het zwembad in. Hier hielden we het wel weer een tijdje uit. Ik kletste wat met een Amerikaanse, moeder van 6 kinderen, waarvan ze er 4 bij zich had. 3 waren geadopteerd uit China. Ze gaf ze thuis les, vond het Amerikaanse schoolsysteem in Utah maar helemaal niets. Het was een leuk gesprek.

Om een uur of 6 gingen we naar boven, douchen, omkleden en daarna lekker uit eten. Maar eerst keken we nog de plaatselijke jaarlijkse parade die om 7 uur startte. Allemaal aangeklede wagens en verklede volwassenen, die met snoep strooiden. Grappig om te zien.

We aten bij Capitol Reef Inn & Cafxe9. Het eten was er erg lekker. Terug in het hotel gingen de kinderen nog even naar de hot tub. Fabienne was zo weer terug, want volgens haar liep er een kakkerlak. Gelukkig hebben ze hier veel zenders op TV, zodat ze zich daar maar mee moest vermaken.

Een half uur later echter kwam Yannick haar weer ophalen. Hij zat met twee Amerikaanse meiden te kletsen en het was erg gezellig. Fabienne dus weer mee naar buiten. Tegen 12 uur heb ik ze opgehaald. Het was weer bedtijd.

We ontbeten eindelijk weer eens buiten de deur. Bij de overnachting in de Far View Lodge zaten 2 vouchers voor ontbijt. Voor de kinderen moesten we dus betalen. Het buffet was lekker, maar niet heel uitgebreid.

We vertrokken weer tegen half 10. Onze eerste stop was in Cortez waar we weer een 3 kwartier doorbrachten in de Safeway. Even snel boodschappen doen is gewoon niet mogelijk hier in Amerika. De supermarkten zijn zo heerlijk groot en hebben zo veel leuke, lekkere dingen om te bekijken.

Na een vrij saaie rit (ik las mijn boek uit) kwamen we tegen 2 uur in Monument Valley aan. De enige nogal grappige onderbreking was Four Corners. Dit is het punt waar 4 staten elkaar raken. Niet voor omrijden, een echte tourist trap, maar als je er toch langs rijdt wel even stoppen. Na de nodige fotox92s en alweer een kettinkje voor Fabienne reden we verder naar Monument Valley.

We besloten eerst maar in te checken in de cabin en daar te lunchen. De cabin op Gouldingx92s is echt geweldig. Yannick besloot gelijk om op de zolder te slapen. We kochten voor 3 dollar internetverbinding bij de cabin, wat achteraf absoluut niet bleek te werken.

Na de lunch naar Monument Valley voor de 17 mile drive. Vooral het bekende reclame en filmplaatje is erg leuk om te zien, maar de rest viel ons eigenlijk een beetje tegen. We hebben al spectaculairder dingen gezien.

Tegen half zes waren we weer bij de cabin. De kinderen gingen naar de receptie. Zwemmen was niet mogelijk. Het was razend druk in het zwembad. Het merendeel van de kampeerders hier zijn trouwens Nederlanders, dus contact hadden ze gelijk.

Tegen een uur of 7 gingen we weer eten. Laatste BBQ van deze vakantie, dus lekkere spiezen gemaakt, salade, aardappel-ei salade en brood. Na het eten kregen we visite van Mirjam, die ook aktief is op het Amerika forum. Zij en haar man en 2 zonen zijn ook al 3 weken onderweg en vermaken zich hier ook prima.

Tegen half twaalf gingen we naar bed.

Tegen half 12 stonden we voor de ingang van Mesa Verde NP. Het inpakken x92s morgens kost steeds minder tijd. Het wordt al bijna een routineklus en na het ontbijt waren we dus op tijd weg van de KOA in Moab. Met een beetje weemoed, want na 4 nachten (ons langste verblijf samen met New York) voelde het een beetje als thuis.

De weg naar Mesa Verde was saai (we stopten even bij hole in the rock en de Wilson Arch) en we waren dan ook blij het park in te rijden. De weg naar het Visitor Center is een lange. Pas tegen 12 uur stonden we daar in de rij voor kaartjes voor xe9xe9n van de rangerwalks. We kozen voor Cliff Palace daar konden we pas om 4 uur terecht.

We besloten dus eerst maar de Mesa Top loop te rijden. Van het visitor Center daar naar toe is weer 20 minuten. We waren dus blij dat we de overnachting toch maar in het park hadden geboekt en niet in Cortez.

De loop was schitterend. We stopten bij alle stoppunten en lazen alle informatieve borden die er bij stonden. Wat een schitterend stuk geschiedenis. Natuurlijk sloeg Sun Point View alles. Geweldig dat uitzicht op de diverse pueblox92s. Natuurlijk was het overzicht van Cliff Palace het leukst. Daar zouden we straks door heen lopen.

Na de loop naar het museum. Dat is zeer uitgebreid. We vermaakten ons daar een dik uur en toen was het dan ook tijd om naar de Cliff Palace tour verzamelplaats te gaan.

Daar aangekomen bleken we de tour te doen met een hele buslading Belgen. We vermaakten ons met kijken naar deze mensen. Wat een aparte mensen heb je toch op zox92n tour. Exe9n man was volledig gekleed in tropenuitrusting, alsof hij op expeditie ging. Lange broek, lange mouwen, hoedje met het strikje strak onder zijn kin. Heupgordel met daarin vast al zijn papier en flessen water. Van die berghaken eraan met van alles wat daar weer aan bungelde. Werkelijk komisch.

De ranger hield een introductiepraatje en daarna gingen we naar beneden. Eerst een ijzeren trap, daar uitgehakte treden. De pueblo was echt prachtig. Wat een bouwwerk moet dat in die tijd geweest zijn. Ongelofelijk dat daar hele gemeenschappen woonden. Hoe kwamen die vrouwen met kinderen naar boven en beneden van die rots?

Na dit bezoek was het kwart over 5 en hadden we behoefte aan rust. We reden dus naar de Far View Lodge. Onze kamer was prima. Het uitzicht geweldig. We borrelden en snackten, lazen en de kinderen keken film.

Om half 8 gingen we naar de Far View Terrace. Daar aten we. Cor en ik hadden een heerlijke kip in sinaasappelsaus, met rijst en gegrilde groenten. De kinderen pizza met soep.

Ik liep met de kinderen terug. Lekker een wandelingetje na het eten. Vanaf het balcon werd het uitzicht steeds mooier. In de verte regende en bliksemde het. Er verscheen ook nog een regenboog. Later toen het donker was, zagen we in de verte de lichtjes van Cortez en duizenden sterren. Boven Cortez bliksemde het in de donkere lucht. We genoten met zx92n vieren in stilte op het balkonx85x85

Vanochtend waren Cor en ik vroeg wakker, maar dat kwam natuurlijk omdat we zo vroeg waren gaan slapen. Cor heeft last van zijn oor. Tijdens het zwemmen is er water ingekomen en hij hoort niets meer. Hij vertrok dus naar de dokter in Moab. De kinderen werden tegen half 10 wakker en ondertussen was Cor ook weer terug. Oren uitgespoten en weer in staat een conversatie te volgen.

We ontbeten en belden opa, die vandaag 74 is geworden.

Om half elf vertrokken we richting Canyonlands. Ik verwachtte niet veel van dit park, omdat de vorige reis ik de Grand Canyon ook niet het allermooiste vond. Tot mijn verrassing vond ik het eerste uitkijkpunt, Shafer Canyon outlookpoint, helemaal geweldig. Wat een schitterend punt en wat een wijdsheid.

We volgden de weg verder het park in genoten van de verschillende uitzichtpunten. Ook Candlestick Tower overlook vonden we erg mooi. Bij Grandview overlook begon het te spetteren en werden we de auto weer in gedwongen. Het energielevel van iedereen zakte gelijk een aantal punten en we besloten om te picknicken op een droog punt en dan terug te gaan naar de camping.

We deden boodschappen en vertrokken gelijk richting zwembad. Plonsen, zonnen en zwemmen. We hadden trouwens geluk, want er was vlak voor onze terugkeer in Moab een plensbui gevallen. De wegen waren drijfnat.

Vanuit het zwembad zagen en roken we plotseling bosbrand. Dikke rook en veel sirenex92s vertelden ons dat het niet al te ver weg was. Cor en ik liepen terug naar de cabin, met een omweg om te kijken hoe ver de brand daadwerkelijk was. Aan de rand van de camping schatten we in dat het aan de andere kant van Moab was. We raakten aan de praat met een stel Nederlanders uit Emmen. Zij reizen met een joekel van een camper. Niet gehuurd via de reguliere organisaties (die verhuren alleen maar kleinere), maar via een organisatie die bemiddelt tussen toeristen en particulieren. Binnen gekeken en de ruimte was echt gigantisch. Helaas zien Cor en ik ons nog niet met zox92n bakbeest rijden.

We aten bij Smittyx92s Golden Steak, niet bijzonder, maar wel lekker. Een echt familierestaurant. Daarna keken we nog even bij de brand. Deze was toch aardig in de buurt van een woonwijk en tot onze verbazing zat daar een man die we zondag ook bij de waterval in de Mill Creek hadden gezien. Hij vertelde dat hij daar woonde, maar niet bang was dat het vuur bij de woonwijk zou komen. De blushelicopters waren druk dus het zou wel goed komen.

Op de camping gingen de kinderen weer zwemmen en ze brachten verder de avond door bij de camper van een broer en zus uit Amsterdam.

Vanochtend was er bij mij een hoop twijfel. Wel of niet de geplande Fiery Furnace Walk doen of niet? Ik was bang dat als we deze gedaan hadden we zo moe zouden zijn, dat we niets meer van Arches zouden gaan bekijken.

Uiteindelijk besloten om het toch maar te doen. Ik was tenslotte niet al voor niets om 7 uur wakker. Half acht haalden we de kids uit bed, we ontbeten en waren op weg.

10 voor negen kwamen we aan bij de Fiery Furnace overlook. Het grootste deel van onze groep en de ranger stonden er al. We sloten aan en na een paar minuten waren we op weg. Wat een geluk dat we besloten hadden om het toch te doen. De wandeling was xe9xe9n van de mooiste die we ooit gemaakt hebben. Veel klim en klauterwerk, randjes langs diepe afgronden en waanzinnige uitzichten. De ranger was top, vertelde prachtig zijn verhalen over Indianen, geologie etc. 3 uur later kwamen we zeer tevreden het gebied weer uit!

We reden richting het noorden en stopten bij Skyline arch. We wandelden daar naar toe en de kids en Cor klommen naar boven om een mooi uitzicht op de arch te hebben. Ik ging maar tot halverwege. Genoeg geklommen voor vandaag.

Daarna reden we door en picknickten bij Devilx92s Garden. Na het eten konden we er weer tegen en begonnen we aan de hike naar Landscape Arch. We pakten de omweg naar Tunnel Arch en Pine Arch (subliem mooi!!) mee en arriveerden alweer erg bezweet bij Landscap Arch. Hier rustten we wat uit in de schaduw en maakten natuurlijk weer de nodige fotox92s.

We liepen weer naar de parkeerplaats en reden met de auto naar het Delicate Arch Viewpoint. Eerst liepen we naar lower viewpoint en na een blik op de Arch wilden we ook naar upper viewpoint. Weer een wandeling stevig de hoogte in en dus weer veel zweet op de ruggen, maar zeker de moeite waard. Een prachtig uitzicht op Delicate Arch, wat echt weer prachtige plaatjes opleverde!

Terug deden we ook nog de Windows section aan, maar we hadden echt genoeg gewandeld voor vandaag. Met een 38 graden, is het ook echt afzien. We besloten dus vanaf de weg de fotox92s te maken, zo ook van Double Arch. Alleen bij balanced rock zijn we nog uitgestapt om de foto te maken en toen zijn we hard doorgereden naar de heerlijk koele City Market, waar we onze dagelijkse boodschappen doen.

Op de KOA doken de kids gelijk het zwembad in. Cor en ik ruimden de boodschappen op en lagen er een paar minuten later ook in. Wat een heerlijk koel bad was dat. We genoten weer van de hete zon en na 3 kwartier vertrokken Cor en ik weer richting Cabin. De kinderen bleven, want er waren meer Nederlanders, waar ze dikke lol mee hadden.

7 uur staken we de kolen weer in de fik en na het eten waren de kinderen zo weer verdwenen richting zwembad. Cor was even op bed gaan liggen, maar is niet meer wakker geworden (de volgende ochtend gelukkig wel weer hoor!).

De kinderen keken nog een film op de laptop, maar hun moeder sliep ook al voor die afgelopen was. Misschien worden we zo langzamerhand toch echt wat ouderx85x85..